មាត្រា ៨៨._ ការទទួលខុសត្រូវក្នុងការធានាអំពីវិភាគទានទ្រព្យសម្បត្ដិជាមូលដ្ឋាន
១-នៅពេលបង្កើតនីតិបុគ្គលសាជីវកម្មទទួលខុសត្រូវមានកម្រិត
បើមានផ្នែកខ្លះពុំទាន់បានសម្រេចជាស្ថាពរអំពីការកំណត់អ្នកដែលត្រូវធ្វើវិភាគទាន
ក្នុងតម្លៃសរុបនៃទ្រព្យសម្បត្ដិជាមូលដ្ឋាន ត្រូវចាត់ទុកថាអភិបាល
និងសមាជិកនៃនីតិបុគ្គល នាពេលបង្កើតនីតិបុគ្គលនោះជាអ្នកដែលត្រូវធ្វើវិភាគទាន
ដោយរួមគ្នា។ បញ្ញត្ដិនេះ ត្រូវយកមកអនុវត្ដដូចគ្នាផងដែរ ចំពោះករណីដែលសកម្មភាពនៃវិភាគទានទ្រព្យសម្បត្ដិជាមូលដ្ឋានរបស់អ្នកដែលធ្វើវិភាគទានទ្រព្យសម្បត្ដិជាមូលដ្ឋាន
ត្រូវបានលុបចោល ក្រោយការបង្កើតនីតិបុគ្គល ។
២-នៅពេលបង្កើតនីតិបុគ្គលសាជីវកម្មទទួលខុសត្រូវមានកម្រិត
បើមានទ្រព្យសម្បត្ដិជាមូលដ្ឋានដែលមិនទាន់បានបង់ ឬ ពុំទាន់បានផ្ដល់តាវកាលិកនៃទ្រព្យសម្បត្ដិដែលជាវិភាគទានជាវត្ថុក្រៅពីប្រាក់
អភិបាល និង សមាជិកនៃនីតិបុគ្គល នាពេលបង្កើតនោះ
ត្រូវទទួលខុសត្រូវដោយសាមគ្គីភាពក្នុងការសងចំនួនប្រាក់ដែលមិនទាន់បានបង់នោះ ឬ
តម្លៃនៃទ្រព្យសម្បត្ដិ ដែលជាវិភាគទានជាវត្ថុក្រៅពីប្រាក់ដែលពុំទាន់បានផ្ដល់នោះ ។
៣-នៅពេលបង្កើតនីតិបុគ្គលសាជីវកម្មទទួលខុសត្រូវមានកម្រិត
បើតម្លៃនៃទ្រព្យសម្បត្ដិដែលបានកំណត់នៅក្នុងវាក្យខណ្ឌទី២ ចំណុច ឃ នៃមាត្រា៨២
(ការបង្កើត និងលក្ខន្ដិកៈ) នៃក្រមនេះ
មិនគ្រប់គ្រាន់យ៉ាងខ្លាំងធៀបនឹងតម្លៃដែលបានចុះនៅក្នុងលក្ខន្ដិកៈអភិបាល និង
សមាជិកនៃនីតិបុគ្គលនាពេលបង្កើតនោះ ត្រូវទទួលខុសត្រូវដោយសាមគ្គីភាពក្នុងការសងតម្លៃដែលខ្វះខាតចំពោះនីតិបុគ្គលនោះ។
ប៉ុន្ដែ ក្នុងករណីដែលបានឆ្លងកាត់តាមការស្រាវជ្រាវរបស់អធិការ
ដោយយោងតាមបញ្ញត្ដិនៃមាត្រា៨៥ (ការស្រាវជ្រាវទ្រព្យសម្បត្ដិជាមូលដ្ឋាន ជាអាទិ៍)
នៃក្រមនេះ អភិបាល និងសមាជិកនោះ ត្រូវរួចផុតពីការទទួលខុសត្រូវ
លើកលែងតែខ្លួនជាអ្នកដែលត្រូវធ្វើវិភាគទានជាវត្ថុក្រៅពីប្រាក់ឬ
អនុប្បទាយីនៃទ្រព្យសម្បត្ដិនោះ ។
No comments:
Post a Comment