គោលការណ៍ទូទៅនៃក្រមនីតិវិធីព្រហ្មទណ្ឌ

គោលការណ៍ទូទៅនៃក្រមនីតិវិធីព្រហ្មទណ្ឌ

១. គោលការណ៍អាជ្ញាអស់ជំនុំ (ម. ១២)

ជនណាដែលត្រូវបានតុលាការសម្រេចឲ្យរួចខ្លួនជាស្ថាពរហើយ ជននោះមិនអាចត្រូវបានចោទប្រកាន់ទៀតទេចំពោះអំពើដដែល ទោះបីក្រោមការកំណត់ឈ្មោះបទល្មើសថ្មីផ្សេងក៏ដោយ។

២.គោលការណ៍កាលានុវត្តភាពនៃការចោទប្រកាន់

ច្បាប់ទុកលទ្ធភាពឱ្យចៅក្រមធ្វើការសេចក្តីសម្រេច ដោយផ្អែកលើឆន្ទានុសិទ្ធិរបស់ចៅក្រម។

៣.គោលការណ៍ប្រជាធិបតេយ្យ (ម. ២៣)

សំដៅទៅលើការជម្រះក្តីសម្រេចដោយក្រុមប្រឹក្សាមានចៅក្រម ៣រូប ឬ ៥រូប។

៤.គោលការណ៍នៃការកត់សម្គាល់ដោយសេរីដោយផ្ទាល់មាត់នៅពេលសវនាការ (ម. ៣០)

ចៅក្រមអយ្យការ ធ្វើការកត់សម្គាល់ផ្ទាល់មាត់ដោយសេរី តាមដែលខ្លួនយល់ឃើញថា ស្របទៅតាមសតិសម្បជញ្ញៈរបស់ខ្លួន។ គ្មានការចោទប្រកាន់ខាងវិន័យណាមួយដែលអាចត្រូវធ្វើចំពោះចៅក្រមអយ្យការ ដោយសារតែវាចាររបស់ខ្លួន ដែលបានបញ្ចេញនៅពេលសវនាការសោះឡើយ។